Hakkımda

Fotoğrafım

Deneyimlerim, üzüntülerim
, dileklerim burada sizlerle:) neşeli ol, hayatını yaşa;)

17 Temmuz 2017 Pazartesi

Nereye Böyle

   Bazen kendi hayatına bile müdahele edemiyor insan.Hani bu hayatın yönetmeni benim diyen insanlar çıkıyor arada, istediğime rol, istediğime yol veririm diye ahkam kesiyorlar, biliyor musunuz aslında onlar da her şeyi dilediklerince yönetemiyorlar.

   Düşünüyorum bazen, etrafımdakileri birer piyon olarak hayal ediyorum, oyunu oynayan ben oluyorum, hamleler benden soruluyor sadece, canım nasıl isterse oraya sürüyorum; ama şeeyy biraz sıkıcı oluyor sanırım, düşüncede bile.Çoğu zaman, daha doğrusu çok üzüldüğüm zamanlar keşke böyle olsaydı diyorum, yani sadece beni mutlu edecek şekilde davransaydı insanlar.Evet bencilliğim tavan oluyor; çünkü etraftakileri düşünmüyorum o an, neden çünkü bennn mutlu olmalıyıımm beenn.Uzun sürmüyor tabi, ben bunu yapsam  mutlu olurum oo çok iyi diyorum; ama kafamı çevirip baktığımda bunun başka birinin mutsuzluğuna sebep olacağını görüyorum ve koca bir of çekiyorum, yok ya diyorum iyi ki oyun kurucu ben değilim.Geçen hafta arkadaşlarla 3 harflileri olanlar ve böyle büyü yapanlar üzerine konuşuyorduk.Dedim Allah biliyor bana vermemesi gerektiğini, yoksa sana gıcık mı oluyorum ayır şunu sevgilisinden büyüsü yaparım görürsün gününü.Gülüştük bir; ama gerçekten böyle şeyler yapanlar varmış.Aslında ben pek inanmam, daha doğrusu inanmak istemem reddederim; ama tırım tırım dua ederim Allahım sen büyüksün, sen koru diye.Nasıl yapılıyor, nasıl etkili oluyor hala anlamış değilim; ama oluyormuş yani, ne bileyim.


   Konuma geri döneyim.Hayatıma yön veremiyorum uzun zamandır, uğraştım çok, bir şeyler istedim, inanmazsın zorladım durdum, sanırsın küçük çocuğum meme istiyorum.Yanlış anlamışım olayı ne yapalım en azından içimde şişenlerin bir kısmını yaşlarla dışarı saldım o da iyi bir şey(!?)Efendim işte baktım ben rüzgarı kontrol edemiyorum, ismimin anlamının rüzgar olmasına rağmen, ben de bıraktım kendimi rüzgarın insafına, nereye eserse o yöne doğru savruluyorum.





13 Temmuz 2017 Perşembe

Buralarda Durum

   Merhaba, uzun süredir paylaşım yapmıyordum; aslında yazmadığımdan değil, yazıyor; lakin paylaşmak istemiyordum.Bu sürede taslaklarımı doldurdum da denebilir.Öncelikle neden paylaşmadığımı söylemeliyim; çünkü mutsuz umutsuz cümlelerle doldurmak istemedim burayı.Ben böyle biri değilim aslında ve kendimi depresif olarak tanıtmak istemiyorum daha fazla.

   Kimseye dert anlatmam pek, bazen taşma noktaları oluyor tabi.Bir kez durmadan ağladım uzun süre çalıştığım yerde, neyse ki sıkı bir işte çalışmıyorum pek.Kendimi olumlamalara verdim denebilir, biraz da beyin oyalamaya.2 gün bitmeden 300 küsür sayfalı kitaplar bitiriyorum mesela, durmadan yabancı dizi izliyorum ve evet bunları iş yerimde de yapıyorum:)

   Birkaç gün önce yeni tanıştırdığım 2 arkadaşımla oturuyordum, herkesin bir derdi var diye konuşuyorduk, canları sıkkındı ikisinin de bazı sebeplerden.Dün üçümüz güzel bir iş için Bursa merkeze gittik.Hemen o işi açıklayım.Genç 23 yaşında bir arkadaş(tanımıyoruz) böbrek yetmezliğinden dolayı hasta yatıyor.Şükür ki annesi ile dokular filan da eşlemiş, anne böbreğini vermek istiyor; ama onun için bile çok para gerekiyor.Hastane bazı şeyleri kısıyor ve ortaya 53bin liralık bir maliyet çıkıyor.Bursa merkezde de bir kampanya başlatılıyor burada da ona benzer bir şeyler.Arkadaşımın çevresi geniştir, uzun süredir aynı işi yaptığından tanıyor büyük patronları filan, onlara ulaşılıyor.Bursada 42 bin lira toplanmış, buradan da biz 12 küsür götürdük, yani para tamamlandı!Arta kalan para da aileye verilecek, ilaç ya da daha başka ihtiyaçlar için.Hastaneden çıkınca bir durduk ve aslında ne kadar şanslı insanlar olduğumuzu düşündük, para bulanamasaydı ne olacaktı, parası olmayan ölecek mi yani, aslında bildiğimiz şeyler; ama yine de çok etkilendim.Çok şükür sağlık problemimiz yok, maddiyat desen kimseye muhtaç değiliz yine söylüyorum ÇOK ŞÜKÜR.

   Gönül rahatlığıyla terkettik orayı, açlıktan ölmüştük bir yemek yyip öyle dönelim dedik, gelmişken de sürekli bize Bursaya gelin gelin diye ısrar edip hiç gitmediğimiz arkadaşımızın da gönlünü yapalım.Aradık; ama geç oldu 9 u geçmişti gelmez işi vardır dedik, 15 dakikaya yanınızdayım dedi hoop yanımıza geldi:) Cidden öyle enerji dolu ki, ahhh eski günlerim dedim, içim geçmiş sanki benim.Bugün kendim ve sizin için bir şeyler dilemek yerine öncelik dileğimi hastalara yöneltmek istiyorum, lütfen lütfeen hepsi şifa bulsun ve de parasızlık yüzünden kimse ölmesin.