Hakkımda

8 Aralık 2017 Cuma

Beni Özgür Bırak

      Sizin de beyninizin içinde bir düşman var mı?Sadece beyinde de değil, beyin kalp vücudunuzun her hücresinde hissettiğiniz, siz ayağa kalkmaya çalıştıkça sizi daha da aşağıya çeken.Kendi kendimize yaptığımız eziyet neden?Neden kontrol edemiyoruz duygularımızı, bize kötü gelen şeyleri çıkaramıyoruz hayatımızdan.

   Sorgulamalarım bitmiyor, kendimle savaşım devam ediyor.Mazoşist olduğumu düşünüyorum çoğu zaman, kendi mutluluğu için uğraşmayan  gelişine yaşayan bir beden.Günü kurtarmaya çalışıyorum çoğu zaman.Dün çektim arabamı bir yere yürümeye başladım, soğuktan nefret eden ben iliklerime kadar hissettim soğuğu 5 dakika 10 dakika 15, 25, 45 sonunda ellerim hissizleşmeye başladı, kalbim zaten kaç ton, vücuduma ne kadar ağırlık yapıyordu belli değil.Eve girip kapının önüne  bıraktım kendimi.Kafamda uğultular vardı, susmuyordu gitmiyordu.Derin derin nefes almaya çalıştım, aldığım her nefes batıyordu daha çok acıtıyordu sanki.Oturur pozisyondan sıyrılıp cenin pozisyonuna girdim, ne oluyordu bana.Büyümüştüm hani, acıtamazdı hiçbir şey beni, gülecektim ne olursa olsun her şeye rağmen gülecektim.Başım dönüyordu, yine tanıdık o his, mutsuzken dönen başım, bulanan midem ve tutmayan bedenim.Dişlerimi sıkıyordum, çenem ağırıyordu , farkına varınca gevşetiyor; ama 2 dakika sonra kendimi yine aynı durumda buluyordum.Yalnız uyanıkken değil uyurken de sıkılıyordu o dişler.Mutlu günler çokta geride değildi oysa ki.Beni bilenler tanıyanlar anlam veremiyor bu halime.Sürekli gülen kız nerede soruları saplanıyor kalbime, bilmem nerede.

   İstese her şeyi yapabilirmiş insan, imkansız diye bir şey yokmuş, uğraşmamak varmış, bu durumda ben uğraşmıyor mu oluyorum?Şu yazıyı yazmaya başlayalı 4 saat oldu sanırım, elim gitmiyor yoruluyorum, bir cümle yazıp kendimi bırakıyorum.Yorgun hissediyorum, yorgunum ya bayağı bayağı yorgunum.Tüm amacım eve gidip uyumak şuan, ötesi yok yarın ne yaparım ne yemek yerim, en son önceki gün akşamüstü yemek yemiştim, açlıkta hissetmiyorum.Hislerim duygularım olması gereken yerde değil, çok yoruldum

4 yorum :

  1. Çok geçmiş olsun Meltem'ciğim, ama ne olur mazoşist olma çok kötü bir şey olmalı, hani hepimizde az buçuk vardır, acıklı filmleri salyasümük seyrederiz, kendimize acı çektiririz ama o kadarla kalsın:( şöyle sıcak güzel bir banyo yap, mis gibi sabun, şampuan kokuları, sıcacık su, hepsi terapi olur diyorum, dinlen bir güzel, iyi haberlerini bekliyorum.

    YanıtlaSil
  2. Dilediğince olsun her şey...

    YanıtlaSil
  3. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  4. Aslında büyümesek ne güzel olurdu kızdığımız canımızı yakan şeyler hep çocuksu kalırdı ağır gelmezdi ne ruhumuza ne yüreğimize büyüdük farkında olmadan koca koca insanlar olduk yaşadıklarımıza tecrübe dedik demesine ama kaç çentik atıldı hayatımızın tam orta yerine yorgun düştük savrulduk sonbaharda rüzgara bırakan yapraklar gibi büyümenin kefareti imiş acılar zorla gözümüze soka soka öğrendik lakin
    asla pes etmeli hayat bakiyesine yüklenen nefes sayımız belli iken
    bu hayatı dolu dolu yaşamalıyız

    YanıtlaSil